Jaka kurtka na skuter sprawdzi się do jazdy po mieście?

Artykuł sponsorowany

Jazda skuterem po mieście stawia przed kurtką trochę inne wymagania niż wielogodzinna trasa motocyklem. Liczy się ochrona przed skutkami upadku, ale również niewielka masa, swoboda ruchów i komfort podczas częstego zatrzymywania się na światłach. Miejska kurtka powinna też nadawać się do chodzenia po zejściu z jednośladu, dlatego w tej kategorii popularne są modele tekstylne przypominające zwykłą odzież.

Przed zakupem dobrze porównać typowo miejskie modele, ponieważ różnią się klasą ochrony, wentylacją, wyposażeniem i rozwiązaniami na deszcz. W kategorii kurtka na skuter można znaleźć między innymi lekkie kurtki tekstylne, modele letnie z rozbudowaną wentylacją oraz warianty przygotowane na chłodniejszą pogodę. Przy porównywaniu oferty ważniejszy od samego wyglądu jest jednak zestaw parametrów zapisanych na metce i w specyfikacji.

Do miasta wybierz kurtkę motocyklową zamiast zwykłej odzieży

Zwykła kurtka miejska może dobrze chronić przed wiatrem albo lekkim deszczem, ale nie została zaprojektowana z myślą o kontakcie z nawierzchnią. Odzież motocyklowa wykorzystuje materiały, przeszycia i ochraniacze przygotowane do zupełnie innych obciążeń. W miejskich modelach często stosuje się tekstylia, poliester i nylon, ponieważ pozwalają uzyskać rozsądny kompromis pomiędzy odpornością, masą i wygodą.

Kurtki skórzane również mogą być używane na skuterze, lecz przy codziennych dojazdach tekstylia są zwykle praktyczniejsze. Łatwiej połączyć je z panelami wentylacyjnymi, membraną, podpinką oraz regulacją obwodu. Przy częstym wsiadaniu i zsiadaniu ze skutera znaczenie mają również kieszenie, wygodne mankiety oraz krój, który nie krępuje ruchów w wyprostowanej pozycji.

Polskie przepisy wymagają od kierującego motocyklem lub motorowerem używania odpowiedniego kasku ochronnego. Nie przewidują analogicznego ustawowego obowiązku jazdy w kurtce motocyklowej. Nie oznacza to jednak, że zwykła bluza lub wiatrówka zapewnia podobny poziom ochrony, dlatego przy wyborze ubrania dobrze kierować się oznaczeniami przeznaczonymi dla odzieży motocyklowej.

Norma EN 17092 pomaga porównać poziom ochrony

Jednym z najbardziej użytecznych oznaczeń jest EN 17092. Klasa A występuje w lekkiej i elastycznej odzieży przeznaczonej między innymi do krótszych przejazdów miejskich. Taka konstrukcja może być wygodna podczas codziennych dojazdów, szczególnie gdy skuter służy głównie do poruszania się po zatłoczonym centrum.

Klasa AA oznacza wyższy poziom ochrony i jest często stosowana w odzieży przeznaczonej zarówno do jazdy codziennej, jak i dalszych przejazdów. Może być rozsądnym wyborem dla osoby, która poza centrum regularnie korzysta z szybszych dróg. Klasa AAA zapewnia najwyższy poziom ochrony w systemie EN 17092, ale odzież tej klasy może być cięższa i mniej przewiewna, co w miejskich warunkach nie każdemu będzie odpowiadało.

Nie należy więc wybierać kurtki wyłącznie według zasady, że najwyższa klasa zawsze będzie najwygodniejsza. Osoba pokonująca kilka kilometrów przez centrum ma inne potrzeby niż kierowca skutera klasy maxi, który codziennie korzysta również z obwodnicy lub dróg poza miastem. Ochronę trzeba zestawić z temperaturą, długością przejazdów i realnym sposobem korzystania z jednośladu.

Protektory muszą chronić barki, łokcie i plecy

Klasa całej kurtki i parametry ochraniaczy to dwie różne informacje. Protektory barków i łokci bada się według EN 1621-1. Dla poziomu 1 dopuszczalna średnia siła przenoszona podczas badania wynosi maksymalnie 35 kN, natomiast dla poziomu 2 jest to maksymalnie 20 kN.

W przypadku ochraniacza pleców stosuje się EN 1621-2. Poziom 1 oznacza średnią wartość nieprzekraczającą 18 kN, a poziom 2 maksymalnie 9 kN. Niższa wartość oznacza mniejszą siłę przekazywaną przez ochraniacz podczas standardowego badania.

Trzeba też sprawdzić, co rzeczywiście znajduje się w kupowanej kurtce. W wielu modelach barki i łokcie mają certyfikowane wkładki w standardzie, ale z tyłu znajduje się tylko kieszeń przygotowana na osobny ochraniacz. Cienka pianka włożona w to miejsce nie powinna być automatycznie traktowana jak certyfikowany protektor pleców.

Znaczenie ma również pozycja ochraniaczy. Kurtkę najlepiej przymierzać z rękami ułożonymi podobnie jak podczas jazdy, ponieważ protektor łokcia powinien pozostać na stawie, a nie przesuwać się w stronę przedramienia. Zbyt luźny rękaw może sprawić, że dobrze oceniona wkładka podczas upadku znajdzie się poza miejscem, które ma chronić.

Wentylacja i ochrona przed pogodą zależą od sezonu

W mieście szczególnie odczuwalna jest temperatura podczas postoju. Kurtki letnie wykorzystują więc duże powierzchnie materiału mesh, otwory wentylacyjne albo kanały doprowadzające powietrze. Takie rozwiązanie ma znaczenie zwłaszcza dla osób, które jeżdżą głównie od późnej wiosny do początku jesieni.

Przy całorocznych lub wydłużonych sezonowo dojazdach rośnie znaczenie ochrony przed wiatrem i wodą. W kurtkach miejskich spotyka się membrany stałe oraz wypinane, a w części modeli także osobną warstwę termiczną. Wypinana podpinka pozwala dostosować ubranie do chłodnego poranka bez konieczności korzystania z tej samej izolacji po południu.

Dobrym dodatkiem są elementy odblaskowe, szczególnie gdy skuter służy do dojazdów jesienią albo po zmroku. Nie zastępują one oświetlenia pojazdu, ale zwiększają powierzchnię, która może zostać zauważona przez innych uczestników ruchu. W miejskiej odzieży można je znaleźć na plecach, ramionach lub innych fragmentach kurtki.

Wyposażenie kurtki jest ważniejsze niż metka z ceną

Miejskie kurtki różnią się marką, materiałami, klasą ochrony i wyposażeniem, dlatego porównanie samej ceny niewiele mówi o ich przydatności. Jeśli kurtka ma tylko kieszeń na plecach, trzeba uwzględnić zakup właściwego ochraniacza. Przy dwóch podobnych modelach dobrze więc sprawdzić, jakie protektory znajdują się już w komplecie.

Przed zamówieniem najlepiej sprawdzić:

• klasę kurtki według EN 17092,
• poziom i normę protektorów barków oraz łokci,
• obecność certyfikowanego ochraniacza pleców lub kieszeni na niego,
• wentylację odpowiednią do sezonu,
• obecność membrany i podpinki,
• elementy odblaskowe,
• regulację rękawów i pasa oraz liczbę praktycznych kieszeni.

Dopasowanie trzeba ocenić w pozycji do jazdy

Rozmiaru nie powinno się dobierać wyłącznie na podstawie tego, jak kurtka leży podczas stania przed lustrem. Po wyciągnięciu rąk do kierownicy rękawy nie mogą podciągać się nadmiernie, ochraniacze łokci powinny pozostać we właściwym miejscu, a materiał na plecach nie może blokować ruchu. Jednocześnie kurtka nie powinna być tak luźna, aby protektory swobodnie przesuwały się wokół stawów.

W codziennym użytkowaniu liczą się też detale niezwiązane bezpośrednio z certyfikacją. Regulowane mankiety łatwiej połączyć z rękawicami, regulacja pasa ogranicza łopotanie materiału, a zamykane kieszenie pozwalają bezpieczniej przewozić telefon lub dokumenty. Właśnie takie elementy decydują o tym, czy ochronna kurtka będzie rzeczywiście używana podczas każdego miejskiego przejazdu, zamiast pozostawać w szafie ze względu na niewygodę.